عاشقي مستانه

دستان گرمم را بگير محتاج آغوش تو ام
روشن نما ويرانه را مهتاب کاشانه تويي

احساس نابم را بخوان آرام جان ميشوم
هم پا بشو اين خانه را ساقي ميخانه نويي

بر تخت ملک دل بشين تاکه شوي سالار من
اين درگاه و بام توست لايق شاهانه تويي

با عشق تو دلدارمن رضوان نخواهم من دگر
هم شعر و هم الفاظ من بهشت جانانه تويي

ت ر ن م ب ا ر ا ن
(95/6/20)

باشد همه دانند که نگاهت شده شعرم
اين دل بشود چشمه که گويند سر سحرم

هر لحظه ي عمرم بنويسم چو غزلها
هرچند که در گفتن بيتي به تو صفرم

من باده بنوشم که بسازم غزلي نو
ميخانه ي دل , فاتح قلبت شده ذکرم

هر روز بگويم که تو را سجده به عشقم
عاشق بشوم , دل به نگاهت شده فکرم
ت ر ن م ب ا ر ا ن (95/7/7)

تو غزل ميخواني و
من مست تو ميرقصم
ت ر ن م ب ا ر ا ن (95/7/28)